مُتَنافَسُ السَّبَقَةِ ، شَريفُ الفُرسانِ ، التَّصديقُ مِنهاجُهُ ، و الصالِحاتُ مَنارُهُ ، و المَوتُ غايَتُهُ ، و الدنيا مِضمارُهُ ، و القِيامَةُ حَلْبَتُهُ ، و الجَنَّةُ سَبَقَتُهُ .;

جايزه مسابقه اش ، ارزش رقابت را دارد ، سوار كارانش شريف و بزرگوارند ، مسيرش ، تصديق و نشانه اش ، كارهاى شايسته و خطّ پايانش مرگ است . دنيا ، ميدان تمرين و كسب آمادگىِ آن است و قيامت، محلّ گرد آمدن مسابقه دهندگان و بهشت ، جايزه آن .;