ألا و إنَّهُ سَيَأمُرُكُم بِسَبّي و البَراءَةِ مِنّي فأمّا السَّبُّ فَسُبُّوني فإنّهُ لِي زَكاةٌ و لَكُم نَجاةٌ .;

بدانيد كه بزودى [معاويه] به شما دستور خواهد داد تا مرا ناسزا گوييد و از من بيزارى جوييد ؛ اما ناسزا [عيبى ندارد]بگوييد؛ زيرا ناسزا گفتن به من، موجب تزكيه من و باعث نجات [جان ]شماست .;