امام على عليه السلام
إنّ في المَوتِ لَراحَةً لِمَن كانَ عَبْدَ شَهوَتِه و أسيرَ أهوِيَتِهِ ؛ لأنّهُ كلّما طالَت حياتُهُ كَثُرَت سيّئاتُهُ و عَظُمَت على نَفسِهِ جِناياتُهُ .;
مرگ براى كسى كه بنده شهوت و اسير هوس هايش باشد، مايه راحتى است؛ زيرا هرچه زندگيش به درازا كشد، گناهانش فزونى گيرد و جناياتش بر خودش بيشتر و بزرگتر شود.;
منبع: غرر الحكم : 3593 .