امام على عليه السلام

إنّ في المَوتِ لَراحَةً لِمَن كانَ عَبْدَ شَهوَتِه و أسيرَ أهوِيَتِهِ ؛ لأنّهُ كلّما طالَت حياتُهُ كَثُرَت سيّئاتُهُ و عَظُمَت على نَفسِهِ جِناياتُهُ .;

مرگ براى كسى كه بنده شهوت و اسير هوس هايش باشد، مايه راحتى است؛ زيرا هرچه زندگيش به درازا كشد، گناهانش فزونى گيرد و جناياتش بر خودش بيشتر و بزرگتر شود.;

منبع: غرر الحكم : 3593 .

احادیث بیشتر این بخش