هُم أعلَمُ خَلقِكَ بكَ ، و أخوَفُهُم لكَ ، و أقرَبُهُم مِنكَ، لَم يَسكُنوا الأصلابَ ، و لَم يُضَمَّنوا الأرحامَ ، و لَم يُخلَقوا مِن ماءٍ مَهينٍ ، و لَم يَتشَعَّبْهُم رَيبُ المَنونِ ، و إنّهُم على مَكانِهِم مِنكَ ، و مَنزِلَتِهِم عِندَكَ ، و استِجماعِ أهوائهِم فيكَ ، و كَثرَةِ طاعَتِهِم لكَ ، و قِلَّةِ غَفلَتِهِم عن أمرِكَ ، لَو عايَنوا كُنهَ ما خَفِيَ علَيهِم مِنكَ لَحَقَّروا أعمالَهُم .;

آنان داناترين آفريدگانت به تو هستند و ترسانترين آنها از تو و نزديكترينشان به تو. در پشتها[ى نرينگان] نبوده و در زهدان ها جاى نداشته اند. از آبى پست آفريده نشده اند و حوادث روزگار آنها را پريشان نساخته است. آنان با همه مقام و منزلتى كه نزد تو دارند و با اينكه همه وجودشان عشق به توست و با وجود طاعت بسيارشان از تو و كمى غفلتشان از امر تو، اگر حقيقت و كنه آنچه را كه از تو بر آنان پوشيده است مشاهده كنند، بى گمان اعمال خود را كوچك خواهند شمرد.;