يَمشي مَشيَ المَرِحِ المُختالِ ، و يَتَصَفّحُ ذَنَبَهُ و جَناحَيهِ ، فيُقَهقِهُ ضاحِكا لِجَمالِ سِربالِهِ .;

مانند شخص متكبّر پر افاده راه مى رود و به دم و بال هاى خويش با دقّت مى نگرد و از زيبايى پر و بال خود، قهقهه سر مى دهد.;