في مَن ذَمّهإن سَقُمَ فهُو نادِمٌ على تَركِ العَمَلِ ، و إن صَحَّ أمِنَ مُغتَرّا فأخّرَ العَمَلَ .;

در باره كسي كه او را مذمت كرده اگر بيمار شود، از اين كه عملى نكرده پشيمان مى شود و اگر تندرست باشد، آسوده خاطر و غافل مى گردد و عمل را به تأخير مى افكند.;