امام على عليه السلام
لا تَكُن مِمّن يَرجو الآخِرَةَ بغَيرِ العَمَلِ ··· إن سَقُمَ ظَلَّ نادِما ، و إن صَحَّ أمِنَ لاهِيا ··· اللّهوُ مَعَ الأغنياءِ أحَبُّ إلَيهِ مِن الذِّكرِ مَعَ الفُقَراءِ ! .;
چونان كسى مباش كه بدون عمل، به آخرت اميد بسته است··· اگر بيمار شود [از كرده خود ]پشيمان گردد و چون تندرستى يابد، آسوده خاطر و غافل شود··· به غفلت گذراندن با توانگران را، از به ياد خدا بودن در كنار درويشان بيشتر دوست دارد.;
منبع: نهج البلاغة : الحكمة 150.