لَعَنَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عَشرَةً; آكِلَ الرِّبا ، و مُوكِلَهُ ، و شاهِدَيهِ ، و كاتِبَهُ ، و الواشِمَةَ، و المُستَوشِمَةَ لِلحُسنِ ، و مانِعَ الصَّدقَةِ ، و المُحَلِّلَ ، و المُحَلَّلَ لَهُ، و كانَ يَنهى عَنِ النَّوحِ و لَم يَقُلْ; لَعَنَ .;

رسول خدا صلى الله عليه و آله ده نفر را لعنت فرمود; ربا خوار، ربا دهنده، گواهان بر [دادن و ستاندن ]ربا، ثبت كننده آن، زن خالكوب، و زنى كه براى آرايش خود به خالكوب مراجعه كند، كسى كه از دادن زكات خوددارى ورزد و محلّل .[مقصود كسى است كه پس از سه طلاقه كردن همسر خود براى اين كه بر او حلال شود محلِّل بگيرد و با او شرط كند كه پس از نزديكى با همسر مطلّقه اش، وى را طلاق دهد ـ م.]و كسى كه محلّل گيرد. رسول خدا از نوحه گرى نهى مى فرمود، ولى تعبير لعنت را درباره آن به كار نبرد.;