امام على عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از معناى سخن مردمان كه مى گويند

لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلاّ باللّه ِ ـ ; إنا لا نَملِكُ مَع اللّه ِ شيئا ، و لا نَملِكُ إلاّ ما مَلَّكَنا ، فَمَتى مَلَّكَنا ما هُو أملَكُ بهِ مِنّا كَلَّفَنا ، و متى أخَذَهُ مِنّا وَضَعَ تَكليفَهُ عَنّا .;

لا حول و لا قوة الا باللّه ـ فرمود ; با وجود خداوند، ما مالك چيزى نيستيم و چيزى نداريم مگر آنچه او به تملّك ما در آورده باشد. پس هر گاه چيزى را كه او به مالكيتش سزاوارتر است به تملّك ما در آورد، بر عهده ما تكليفى نهاده و هر گاه آن را از ما بگيرد، تكليفش را از ما برداشته است.;

منبع: نهج البلاغة : الحكمة 404.

احادیث بیشتر این بخش