إنَّ تَقوَى اللّه ِ حَمَت أولياءَ اللّه ِ مَحارِمَهُ ··· فَأخَذُوا الراحَةَ بالنَّصَبِ ، و الرِّيَّ بالظَّمَأِ ، و استَقرَبوا الأجَلَ ، فَبادَرُوا العَملَ ، و كَذَّبُوا الأمَلَ ، فَلاحَظُوا الأجَلَ .;

پرواى از خدا، دوستان خدا را از حرامهاى او نگه داشت··· پس آسايش را به رنج، و سيرابى را به تشنگى بدل كردند و اجل را نزديك ديدند و از اين رو به كار و عمل پرداختند و آرزو را دروغ دانستند و مرگ را پيش چشم داشتند.;