امام على عليه السلام
رَحِمَ اللّه ُ امرأً (عَبدا) سَمِعَ حِكمَا فَوَعى ، و دُعِيَ إلى رَشادٍ فَدَنا ··· كابَرَ هَواهُ ، و كَذَّبَ مُناهُ .;
خدا رحمت كند كسى (بنده اى) را كه سخن حكيمانه اى را شنيد و آن را پذيرا شد و به راه راست فرا خوانده شد و بدان نزديك گشت··· با هواى نفْس خود ستيزيد و آرزويش را دروغ شمرد.;
منبع: نهج البلاغة : الخطبة 76.