كَفى بِالمَرءِ عَيبا أن يَنظُرَ مِنَ النّاسِ إلى ما يَعمى عَنهُ مِن نَفسِهِ ، ويُعَيِّرَ النّاسَ بِما لا يَستَطيعُ تَركَهُ ، ويُؤذي جَليسَهُ بِما لا يَعنيهِ .

آدمى را همين عيب بس كه عيبى را در مردم ببيند و در خود نبيند و مردم را به خاطر كارى سرزنش كند كه خود نمى تواند آن را ترك كند و همنشين خويش را با چيزهاى نامربوط و بيهوده بيازارد.