تَأدَّمْ بالجُوعِ و تَأدَّبْ بالقُنوعِ ، تَداوَ مِن داءِ الفَترَةِ في قَلبِكَ بعَزيمَةٍ ، و مِن كَرَى الغَفلَةِ في ناظِرِكَ بيَقَظَةٍ .;

گرسنگى را نانخورش خود كن و با قناعت خود را بپروران. درد سستى دلت را با عزم و اراده درمان كن و خواب غفلت چشمانت را با بيدارى.;