أحْيِ قَلبَكَ بالمَوعِظَةِ ··· و ذَلِّلْهُ بِذِكرِ المَوتِ ··· و بَصِّرْهُ فَجائعَ الدُّنيا ، و حَذِّرْهُ صَولَةَ الدَّهرِ و فُحشَ تَقَلُّبِ الليالي و الأيّامِ ، و أعرِضْ علَيهِ أخبارَ الماضينَ .;

دلت را با موعظه زنده كن··· و آن را با ياد مرگ، رام و خوار گردان··· و به بديها و سختيهاى دنيا بينايش ساز و از هجوم روزگار و دگرگونيهاى آشكار گردش شبان و روزان، بر حذرش دار و سر گذشت پيشينيان را به يادش آور.;