إنَّ للّه ِِ تَعالى عُقوباتٍ بِالفَقرِ و مَثوباتٍ بِالفَقرِ ؛ و مِن عَلاماتِ الفَقرِ إذا كانَ مَثوبَةً ; أن يَحسُنَ عَلَيهِ خُلُقُهُ ، و يُطيعَ بِهِ رَبَّهُ ، و لا يَشكُوَ حالَهُ ، و يَشكُرَ اللّه َ تَعالى عَلى فَقرِهِ . و مِن عَلاماتِهِ إذا كانَ عُقوبَةً ; أن يَسوءَ عَلَيهِ خُلُقُهُ ، و يَعصِيَ رَبَّهُ بِتَركِ طاعَتِهِ ، و يُكثِرَ الشِّكايَةَ ، و يَتَسَخَّطَ القَضاءَ .;

هر آينه خداى ـ تعالى ـ را از رهگذر فقر ، كيفرها و پاداش هايى است ؛ از نشانه هاى فقرِ پاداشى چنين است; خُلق فقير نيكو گردد ؛ در عين فقر ، از پروردگارش فرمان بَرَد ؛ از حال خود شكوه نكند ؛ و خداى ـ تعالى ـ را بر فقر خويش سپاس گويد . و از نشانه هاى فقرِ كيفرى چنين است; خُلق فقير زشت گردد ؛ با فرمان نبردن از پروردگارش او را سركشى كند ؛ فراوان شكوه كند ؛ و از قضاى خداوند خشمناك باشد .;