و لَو أنّ النّاسَ حِينَ تَنزِلُ بِهِمُ النِّقَمُ و تَزولُ عَنهُمُ النِّعَمُ ، فَزِعوا إلى ربِّهِم بِصِدقٍ مِن نِيّاتِهِم و وَلَهٍ مِن قُلوبِهِم ، لَرَدَّ علَيهِم كُلَّ شارِدٍ ، و أصلَحَ لَهُم كُلَّ فاسِدٍ .;

اگر مردم به هنگامى كه بلاها بر آنان فرود مى آيد و نعمت ها از ايشان زوال مى پذيرد، با نيّت هاى درست و دل هاى مشتاق، به پروردگارشان پناه برند، بى گمان هر گريخته اى را به آنان باز گرداند و هر فسادى را برايشان به اصلاح آورد.;