كَم مِن مُستَدرَجٍ بالإحسانِ إلَيهِ ، و مَغرورٍ بالسَّترِ علَيهِ ، و مَفتونٍ بحُسنِ القَولِ فيهِ ! و ما ابتَلَى اللّه ُ أحدا بمِثلِ الإملاءِ لَهُ .;

 بسا كسى كه به سبب احسان [خداوند] به او، كم كم به عذاب نزديك شده است و بسا كسى كه به سبب پرده پوشى خداوند بر او، مغرور گشته است و بسا كسى كه به سبب ستايش مردمان از او، فريب خورده است و خداوند هيچ كس را به چيزى مانند مهلت دادن به او نيازموده است.;