و بَقِيَ رِجالٌ غَضَّ أبصارَهُم ذِكرُ المَرجِعِ ، و أراقَ دُموعَهُم خَوفُ المَحشَرِ ، فهُم بَينَ شَريدٍ نادٍّ ، و خائفٍ مُقموعٍ ، و ساكِتٍ مَكعومٍ ، و داعٍ مُخلِصٍ ، و ثَكلانَ مُوجَعٍ .;

[پنجم ]مردانى چند باقى مى مانند كه ياد روز بازگشت (رستاخيز) ديدگانشان را [از ديدن حرام و لذّت هاى اين جهانى ]فرو مى پوشاند و ترس از روز محشر اشك هايشان را جارى مى سازد. پس، برخى از آنان از مردم گريزان و رميده اند و برخى مقهور و ترسان و برخى خاموش و دهان بسته و برخى از روى اخلاص به دعا نشسته و برخى اندوهگين و دردمندند.;