حَسَدَةُ الرَّخاءِ ، و مُؤَكِّدو (مُوَلِّد و) البَلاءِ ، و مُقنِطو الرَّجاءِ .;

حسودانِ آسايش [ديگران] هستند، به گرفتارىِ [مردم ]دامن مى زنند، و اميد را به يأس مى كشانند.;