تَزولُ الجِبالُ و لا تَزُلْ ، عَضَّ على ناجِذِكَ ، أعِرِ اللّه َ جُمجُمَتَكَ ، تِدْ في الأرضِ قَدَمَكَ ، اِرْمِ بِبَصَرِكَ أقصَى القَومِ ، و غُضَّ بَصَرَكَ ، و اعلَمْ أنَّ النَّصرَ مِن عِندِ اللّه ِ سبحانَهُ .;

كوه ها از جاى خود مى جنبند اما تو نَجُنب، دندان هايت را بر هم بفشار و كاسه سرت را به خداوند عاريت دِه، پاى خود را در زمين ميخكوب كن، نگاهت را به انتهاى سپاه دشمن بدوز و ديده ات را [از برق شمشيرها و نيزه ها ]فرو بند و بدان كه پيروزى از جانب خداوند سبحان است.;