امام على عليه السلام ـ در پايان فرمان خود به مالك اشتر ـ نوشت

و أنا أسألُ اللّه َ بسَعَةِ رَحمَتِهِ ، و عَظيمِ قُدرَتِهِ على إعطاءِ كُلِّ رَغبَةٍ ، أن يُوَفِّقَني و إيّاكَ لِما فيهِ رِضاهُ مِن الإقامَةِ علَى العُذرِ الواضِحِ إلَيهِ و إلى خَلقِهِ .;

خداوند را به گستردگى رحمتش و قدرت بى منتهايش بر برآوردن هر خواهشى سوگند مى دهم و از او مسألت مى كنم، مرا و تو را در آنچه مورد رضايت اوست توفيق دهد تا هم نزد او و هم نزد خلقش عذرمان روشن باشد.;

منبع: . نهج البلاغة : الكتاب 53.

احادیث بیشتر این بخش