مَن أقرَضَ مُؤمنا قَرضا يَنتَظِرُ بهِ مَيسورَهُ كانَ مالُهُ في زَكاةٍ ، وكانَ هو في صَلاةٍ مِن المَلائكةِ حتّى يُؤَدِّيَهُ إلَيهِ .

هر كس به مؤمنى وامى دهد و [براى پس گرفتن آن ]صبر كند تا دستش باز شود، مال او زكات محسوب شود و فرشتگان براى او دعا كنند تا اين كه وامش به او برگردانده شود.