طُوبى لِمَن غَلَبَ نَفسَهُ و لَم تَغلِبْهُ ، و مَلَكَ هَواهُ و لَم يَملِكْهُ .;

 خوشا به حال كسى كه بر نفْس خود غلبه كند و نفْسش بر او غالب نشود و مالك هوس خود باشد و هوسش مالك او نباشد.;