قد أحيا عَقلَهُ و أماتَ نَفسَهُ ، حتّى دَقَّ جَليلُهُ و لَطُفَ غَليظُهُ .;

خرد خويش را زنده كرده و نَفْسش را ميرانده است، چندان كه پيكر درشت و ستبر او زار و نزار گشته است.;