هَلَكَ مَنِ استَنامَ (استَأمَنَ) إلَى الدُّنيا و (أ)مهَرَها دِينَهُ ، فهُو حَيثُما مالَت مالَ إلَيها ؛ قَدِ اتَّخَذَها هَمَّهُ و مَعبودَهُ .;

 نابود شد كسى كه به دنيا آرام گرفت و دين خويش را مهريه آن كرد و در نتيجه، به هر طرف كه دنيا برگشت، او نيز سوى آن برگشت؛ و دنيا را آرمان و معبود خود گرفت.;