شيعَتُنا هُمُ الْعارِفُونَ بِاللّه ِ، العامِلُونَ بِأَمْرِاللّه ِ، أهْلُ الْفَضائِلِ، النّاطِقُونَ بِالصَّوابِ، مَأكُولُهُمْ الْقُوتُ، وَ مَلْبَسُهُم الاِقْتِصادُ وَ مَشيُهُمُ التَّواضُعُ. ;

 شيعيان ما، تنها عارفان به خدا و عمل كنندگان دستورات الهى، اهل فضيلت، سخن سرايان به مطالب درست، هستند. خوراك آنان، به اندازه اى است كه توان و نيروشان دهد [نه كم خورند و نه زياد]؛ لباس پوشيدن شان متعارف است [نه بدها را پوشند و نه به زيور بيارايند]؛ با تواضع راه مى روند و …;