اَخْبَرَنى جِبْرِئيلُ اَنَّكُمْ قَتْلى وَ مَصارِعُكُمْ شَتّى. فَقالَ عليه السلام لَهُ صلي الله عليه و آله; يا اَبَهْ فَما لِمَنْ يَزُورُ قُبُورَنا عَلى تَشَتُّتِها؟ فَقالَ صلي الله عليه و آله; يا بُنَىَّ اُولئِكَ طَوائِفُ مِنْ اُمَّتى يَزُورُونَكُمْ يَلْتَمِسُونَ بِذلِكَ الْبَرَكَةَ وَ حَقيقٌ عَلَىَّ اَنْ آتِيَهُمْ يَوْمَ القيامَةِ فَاُخَلِّصَهُمْ مِنْ اَهْوالِ السّاعَةِ … ;

 روزى پيامبر با صداى بلند گريست. امام حسين عليه السلام عرض كرد; پدرجان چرا گريه كردى؟ پيامبر خدا صلي الله عليه و آله فرمود; جبرئيل به من خبر داد كه شما كشته مى شويد، و قبرهاى شما پراكنده است. امام حسين عليه السلام پرسيد; پدرجان! كسى كه قبرهاى ما را با اين پراكندگى زيارت كند، چه پاداشى دارد؟ فرمود; پسرم! آنان گروههايى از امّت من هستند كه شما را زيارت مى كنند و با آن زيارت، خواستار بركت اند. بر من سزاوار است كه روز قيامت سراغ آنان بروم و از ترسهاى روز قيامت نجاتشان بدهم.;