... ثُمَّ أسْبِغْ عَلَيْهِمُ الْأرزاقَ؛ فَإنَّ ذلِكَ قُوَّةٌ لَهُمْ عَلى اسْتِصْلاحِ أنْفُسِهِمْ وَ غِنىً لَهُمْ عَن تَناوُلِ مَا تَحْتَ أيدِيهِمْ وَ حُجَّةٌ عَلَيْهِمْ إنْ خَالَفُوا أَمْرَكَ أوْ ثَلَمُوا أمَانَتَكَ ... . ;

 ... [وقتى آنان را اين چنين برگزيدى،] بايد كه روزى شان را فراخ گردانى؛ كه اين كار، آنان را به اصلاح خويشتن بسى نيرومند گرداند، و از خوردن اموالى كه در اختيار دارند، بى نياز سازد و هرگاه از فرمان تو سرپيچى كنند يا در امانت خيانت ورزند با آنان اتمام حجت شده باشد .;