;مَن سَرَّهُ أنْ يَحيا حَياتِي وَ يَمُوتَ مَماتِي ، وَ يسُكُن جَنّةَ عَدْنٍ غَرَسَها رَبِّي ، فَلْيوالِ عَلِيّا مِن بَعدِي ، وَ لِيوَالِ وَلِيَّهُ ، و ليَقْتدِ بِالأئَمَّةِ مِن بَعدِي ؛ فَإنَّهُم عِترَتي ، خُلِقُوا مِن طِينَتِي ، رُزِقُوا فَهما و عِلْما .;

هر كس را كه خوش آيد چون من بزيد و بميرد و در باغهاى بهشتى كه پروردگارم كاشته است جاى گيرد ، بايد پس از من على را به ولايت گيرد و با دوست او دوستى ورزد و به امامان پس از من اقتدا كند كه آنان خاندان من و از سرشت من هستند و فهم و علم روزيشان شده است .;