;ما مِن نَبيٍّ بَعَثَهُ اللّه ُ في اُمَّةٍ قَبلِي إلاّ كانَ لَهُ مِن اُمَّتِه حَوَارِيّونَ و أصحَابُ يَأخذُونَ بِسُنَّتِهِ وَ يَقْتَدُونَ بِأمْرِهِ ، ثُمَّ إنّها تَخلُفُ مِن بَعدِهِم خُلُوفٌ يَقولُونَ مَا لا يَفعَلُونَ و يَفْعلُونَ مَا لا يُؤمَرونَ .;

هيچ پيامبرى نيست كه خداوند او را در ميان امت هاى پيش از من برانگيخته باشد مگر آن كه از ميان امّتش ، خواصّ و يارانى داشت كه سنّت و فرمان او را پى گرفتند ، سپس كسان ديگرى پس از آنان آمدند كه آنچه نمى كنند مى گويند و آنچه را بدان فرمان ندارند مى كنند .;