إذا أذنَبَ العَبدُ نُكِتَت في قَلبِهِ نُكتَةٌ سَوداءُ ، فإذا تابَ صُقِلَ مِنها ، فإن عادَ زادَت حتّى تَعظُمَ في قَلبِهِ .;

 هر گاه بنده گناه كند، نقطه اى سياه در دلش پديدار مى شود. اگر توبه كرد، دلش از آن نقطه صاف مى شود و اگر گناه را تكرار كرد، آن لكّه افزوده مى شود تا آن كه در دل او به لكّه اى بزرگ تبديل مى گردد.;