قالَ اللّه ُ تبارَكَ و تعالى ; ··· ما يَتَقَرَّبُ إلَيَّ عَبدِي بمِثلِ أداءِ ما افتَرَضتُ علَيهِ ، و لا يَزالُ عَبدي يَبتَهِلُ إلَيَّ حتّى اُحِبَّهُ، و مَن أحبَبتُهُ كُنتُ لَهُ سَمعا و بَصَرا و يَدا و مَوئلاً ، إن دَعاني أجَبتُهُ ، و إن سَألَني أعطَيتُهُ .;

 خداوند تبارك و تعالى فرمود; ··· بنده ام با چيزى چون گزاردن آنچه بر او واجب كرده ام، به من نزديك نشود. بنده ام پيوسته به درگاه من زارى و دعا مى كند، تا آن كه دوستدارش مى شوم و هر كه من دوستش بدارم، گوش و چشم و دست و پناهگاه او باشم. اگر مرا بخواند، پاسخش دهم و اگر از من چيزى بخواهد، به او عطا كنم.;