أوحَى اللّه ُ إلى موسَى بنِ عِمرانَ ; يا موسى ، اِرضَ بِكِسرَةِ خُبزٍ مِن شَعيرٍ تَسُدُّ بِها جَوعَتَكَ ، و خِرقَةٍ تُواري بِها عَورَتَكَ ، وَ اصبِر عَلَى المُصيباتِ ؛ فَإِذا رَأَيتَ الدُّنيا مُقبِلَةً فَقُل ; إنّا للّه ِِ و إنّا إلَيهِ راجِعونَ عُقوبَةٌ عُجِّلَت فِي الدُّنيا ، و إذا رَأَيتَ الدُّنيا مُدبِرَةً وَ الفَقرُ مُقبِلاً فَقُل ;

 خداوند به موسى بن عمران عليه السلام وحى فرستاد; «اى موسى! به پاره نان جوينى كه با آن از گرسنگى رها شوى ، خرسند باش ؛ و به تكّه جامه اى كه عورت تو را بپوشاند ، رضايت ده ؛ و بر مصيبت ها شكيبا باش . پس هر گاه ديدى كه دنيا به تو روى آورده ، بگو ; "هر آينه از آن خداييم و به سويش بازگشت كنانيم ؛ اين كيفرى است كه در دنيا پيش افتاده است" ؛ و هر گاه ديدى كه دنيا از تو روى برگردانده و فقر به تو روى نهاده ، بگو; «خوش آمدى اى نشانه شايستگان» .;