پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در هنگام بازگشت از جنگ تبوك ـ فرمود
إنّ أقواما خَلفَنا بالمَدينَةِ ما سَلَكنا شِعبا و لا وادِيا إلاّ وَ هُم مَعَنا ، حَبَسَهُمُ العُذرُ .;
هستند افرادى در مدينه كه با ما نيامدند، اما هيچ درّه و وادى اى را نپيموديم مگر اينكه آنها هم با ما بودند، عذر (بيمارى) آنها را [در مدينه] نگه داشت .[اين حديث را بخارى و أبو داوود روايت كرده اند و عبارتش چنين است; پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود; شما در مدينه افرادى را به جا گذاشتيد كه هيچ راهى را نرفتيد و هيچ انفاقى نكرديد و هيچ وادى اى را نپيموديد مگر اينكه آنان نيز با شما بودند. عرض كردند; اى رسول خدا! چگونه با ما بودند در حالى كه در مدينه هستند؟ فرمود; بيمارى ، آنها را نگه داشت (مانع آمدن آنها با شما شد).];
منبع: رَواهُ البُخاريُّ و أبو داوودَ ، و لَفظُهُ : إنَّ النَّبيَّ صلى الله عليه و آله قالَ : لَقد تَرَكتُم بالمَدينَةِ أقواما ما سِرتُم مَسِيرا و لا أنفَقتُم مِن نَفَقَةٍ و لا قَطَعتُم مِن وادٍ إلاّ و هُم مَعَكُم . قالُوا : يا رسولَ اللّه ِ : و كَيفَ يَكونونَ مَعَنا و هُم بالمَدينَةِ ؟ ! قالَ : حَبَسَهُمُ المَرَضُ . (الترغيب و الترهيب : 1 / 57 / 18).