مَن ظَلَمَ امرأةً مَهرَها فهُو عِندَ اللّه ِ زانٍ ، و يقولُ اللّه ُ لَهُ يومَ القِيامَةِ ; عَبدي زَوَّجتُكَ أمَتي على عَهدي فلَم تَفِ لي بالعَهدِ ، فيَتَولّى اللّه ُ عَزَّ و جلَّ طَلبَ حَقِّها ، فَيَستَوعِبُ حَسَناتِهِ كلَّها فلا يَفي بحَقِّها فيُؤمَرُ بهِ إلَى النّارِ .;

 هر كس مَهريه زنى را ندهد، در پيش خدا زناكار محسوب مى شود و خداوند در روز قيامت به او مى فرمايد ; بنده من! كنيز خود را با عهد و پيمانم به همسرى تو در آوردم و تو به عهد من وفا نكردى. پس، خداوند عزّ و جلّ خود مطالبه حقّ آن زن را به عهده مى گيرد و تمام كارهاى نيك آن مرد را مى ستاند، اما باز حقّ همسرش را جبران نمى كند. پس دستور داده مى شود آن مرد را در آتش افكنند.;