ما طَلَعَت شَمسٌ قَطُّ إلاّ بُعِثَ بجَنبَتَيها مَلَكانِ ، إنّهُما يُسمِعانِ أهلَ الأرضِ إلاّ الثّقلَينِ ; يا أيُّها النّاسُ هَلِمُّوا إلى ربِّكُم، فإنَّ ما قَلَّ و كَفى خَيرٌ مِمّا كثُرَ و ألهى ، و لا غَرَبَت شَمسٌ قَطُّ إلاّ و بُعِثَ بجَنبَتَيها مَلَكانِ يُنادِيانِ ; اللّهُمّ عَجِّلْ لِمُنفِقٍ خَلَفا ، و عَجِّلْ لِمُمسِكٍ تَلَفا .;

 هرگز خورشيد طلوع نكرد مگر اينكه در دو طرف آن دو فرشته گماشته شدند كه با ندايى كه ساكنان زمين، به جز جن و انس آن را مى شنوند، آواز مى دهند ; اى مردم! به سوى پروردگار خود بياييد؛ زيرا كه آنچه كم باشد و كفايت كننده بهتر است از آنچه بسيار باشد و غافل كننده. و هرگز خورشيد غروب نكرد مگر اينكه در دو پهلوى آن دو فرشته آواز دهند ; بار خدايا! انفاقگر را زود عوض ده و ممسك را زود بى چيز گردان.;