اُتيَ بإبراهيمَ يَومَ النّارِ إلَى النّارِ ، فلَمّا أبصَرَها قالَ ; حَسبُنا اللّه ُ و نِعمَ الوَكيلُ .;

 روزى كه مى خواستند ابراهيم را به آتش افكنند، او را به سوى آتش بردند. چون چشمش به آتش افتاد، فرمود ; خداوند ما را كافى است و او نيكو حمايتگرى است.;