عَجِبتُ لِلمؤمِنِ و جَزَعِهِ مِنَ السُّقمِ ، و لَو عَلِمَ ما لَهُ في السُّقمِ لأَحَبَّ أن لا يَزالَ سَقيما حتّى يَلقى رَبَّهُ عَزَّ و جلَّ .;

 از مؤمن و نا شكيبى او در برابر بيماريها تعجّب مى كنم . اگر مى دانست كه بيمارى او برايش چه ثوابى دارد ، هر آينه دوست داشت كه پيوسته بيمار باشد تا آن گاه كه پروردگارش را ملاقات كند .;