بِالصَّبرِ يُتَوَقَّعُ الفَرَجُ ، و مَن يُدمِنْ قَرعَ البابِ يَلِجْ .;

 با شكيبايى ، انتظار گشايش مى رود و كسى كه پيوسته درى را بكوبد [عاقبت] آن در به رويش باز مى شود .;