إذا أحَبَّ اللّه ُ عَبدا مِن اُمَّتِي قَذَفَ في قُلوبِ أصفِيائهِ و أرواحِ ملائكَتِهِ و سُكّانِ عَرشِهِ مَحَبَّتَهُ لِيُحِبُّوهُ ، فذلكَ المُحَبُّ حقّا .;

 هرگاه خداوند بنده اى از امّت مرا دوست بدارد ، محبّت او را در دلهاى برگزيدگان خود و جانهاى فرشتگان و ساكنان عرش خود بيفكند تا او را دوست بدارند . اين است محبوب حقيقى .;