شَرُّ الناسِ فاسِقٌ قَرَأ كتابَ اللّه ِ و تَفَقَّهَ في دِينِ اللّه ِ ، ثُمّ بَذَلَ نَفسَهُ لِفاجِرٍ إذا نَشِطَ تَفَكَّهَ بِقِراءَتِهِ و مُحادَثَتِهِ ، فَيَطبَعُ اللّه ُ على قلبِ القائلِ و المُستَمِعِ .;

 بدترين مردم ، فاسقى است كه كتاب خدا را خوانده و در دين خدا عالم و فقيه شده سپس خود را در اختيار فردى فاجر مى گذارد كه چون سرخوش مى شود قرآن خواندن و گفت و گوى با او را وسيله شوخى و سرگرمى خويش قرار مى دهد . پس ، خداوند بر دل گوينده و شنونده مُهر مى زند .;