سَيِّدُ القَومِ في السَّفرِ خادِمُهُم ، فَمَن سَبَقَهُم بِخِدمَةٍ لم يَسبِقُوهُ بِعَمَلٍ إلاّ الشَّهادَةَ .;

 سرور قوم در سفر ، كسى است كه به آنان خدمت كند ؛ پس هركه در خدمت به همسفران خود بر آنان پيشى گيرد، هيچ كارشان به پاى ارزش كار او نمى رسد، مگر شهادت .;