لا يَرجِعُ صاحِبُ المَسجِدِ بِأقَلَّ مِن إحدَى ثلاثٍ ; إمّا دُعاءٍ يَدعُو بهِ يُدخِلُهُ اللّه ُ بهِ الجَنَّةَ ، و إمّا دُعاءٍ يَدعُو بهِ لِيَصرِفَ اللّه ُ بهِ عَنهُ بَلاءَ الدنيا، و إمّا أخٍ يَستَفِيدُهُ في اللّه ِ عزّ و جلّ .;

 شخص مسجد رو ، دست كم يكى از اين سه چيز نصيبش مى شود ; يا دعايى كه به درگاه خدا مى كند و خداوند با آن او را به بهشت مى برد ، يا دعايى كه به سبب آن خداوند بلاى دنيا را از او برمى گرداند و يا برادرى كه به خاطر خداوند عزّ و جلّ به دست مى آورد [و نه بر اساس انگيزه هاى دنيوى و مادّى] .;