إذا جُمِعَ الخلايقُ يَومَ القِيامَةِ نادى مُنادٍ ; أينَ أهلُ الفَضلِ ؟ فَيَقومُ اُناسٌ و هُم يَسِيرٌ فَيَنطَلِقُونَ سِراعا إلَى الجَنَّةِ ، فَتَلَقّاهُم المَلائكةُ فيَقولونَ ; إنّا نَراكُم سِراعا إلَى الجَنَّةِ ! فيَقولونَ ; ما كانَ فَضلُكُم ؟ فيقولونَ ; كُنّا إذا ظُلِمنا غَفَرنا ، و إذا اُسِيءَ إلَينا عَفَونا ، و إذا جُهِلَ علَينا حَلُمنا ، فيقالُ لَهُم ; ادخُلُوا الجَنَّةَ فَنِعمَ أجرُ العامِلينَ .;

 روز قيامت چون خلايق جمع شوند آواز دهنده اى آواز دهد كه; كجايند اهل فضيلت؟ پس جماعتى اندك برخيزند و شتابان سوى بهشت روند. فرشتگان جلو روند و گويند; شما را مى بينيم كه به سوى بهشت مى شتابيد. پاسخ دهند; ماييم اهل فضيلت. فرشتگان گويند; فضل شما چه بوده است؟ گويند; ما هرگاه ستمى مى ديديم مى بخشيديم و هرگاه بدى مى ديديم گذشت مى كرديم و هرگاه رفتار جاهلانه اى با ما مى شد بردبارى نشان مى داديم. پس، به آنان گفته شود; وارد بهشت شويد كه نيكو مزدى است براى عمل كنندگان.;