ما تَحابَّ رَجُلانِ فِي اللّه ِ إلاّ وَضَعَ اللّه ُ لَهُما كُرسِيّا فَاُجلِسا عَلَيهِ حَتّى يَفرُغَ اللّه ُ عز و جل مِنَ الحِسابِ .

هرگاه دو تن در راه خدا با يكديگر دوستى كنند ، خداوند ، برايشان كرسى اى مى نهد و آنان را بر آن مى نشانند تا خداوند عز و جل از حساب [خلق ، ]فراغت يابد .