المُتَحابّونَ فِي اللّه ِ في ظِلِّ عَرشِ اللّه ِ يَومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّهُ ، يَفزَع النّاسُ ولا يَفزَعونَ ، ويَخافُ النّاسُ ولا يَخافونَ .

دوستان خدايى ، در آن روزى كه سايه اى جز سايه خدا نيست ، در سايه عرش خدا هستند . مردم وحشت مى كنند؛ امّا آنان ، وحشت نمى كنند و مردم مى هراسند؛ امّا آنان نمى هراسند .