مَثَلُ الّذي يَجلِسُ يَسمَعُ الحِكمَةَ و لا يُحَدِّثُ عن صاحِبِهِ إلاّ بِشَرِّ ما يَسمَعُ ، كمَثَلِ رجُلٍ أتى راعِيا فقالَ ; يا راعي ، أجزِرْني شاةً مِن غَنَمِكَ . قالَ ; اِذهَبْ فخُذْ باُذُنِ خَيرِها شاةً ، فذَهبَ فأخَذَ باُذُنِ كَلبِ الغَنَمِ ! .;

 حكايت كسى كه پاى صحبت حكيمى مى نشيند اما از او جز بدترين چيزى را كه شنيده است بازگو نمى كند، حكايت مردى است كه نزد چوپانى مى رود و مى گويد; اى شبان! از گلّه خود گوسفندى براى كشتن به من ده و چوپان به او مى گويد; خودت برو و گوش بهترين گوسفند را بگير، امّا او مى رود و گوش سگ گله را مى گيرد!;