ضَرَبَ اللّه ُ صِراطا مُستَقيما ، و على جَنبَتَيِ الصِّراطِ سُورانِ فيهِما أبوابٌ مُفَتَّحَةٌ ، و علَى الأبوابِ سُتورٌ مُرخاةٌ ، و على بابِ الصِّراطِ داعٍ يقولُ ; يا أيُّها النّاسُ، ادخُلوا الصِّراطَ جَميعا و لا تَتَفرَّقوا ، و داعٍ يَدعو مِن فَوقِ الصِّراطِ ، فإذا أرادَ الإنسانُ أن يَفتَحَ شَيئا مِن تِلكَ الأبوابِ قالَ ; وَيحَكَ! لا تَفتَحْهُ، فإنّكَ إن تَفتَحْهُ تَلِجْهُ ؛ فالصِّراطُ الإسلامُ، و السُّورانِ حُدودُ اللّه ِ، و الأبوابُ المُفَتّحَةُ مَحارِمُ اللّه ِ ، و ذلكَ الدّاعي على رأسِ الصِّراطِ كِتابُ اللّه ِ ، و الدّاعي مِن فَوقُ واعِظُ اللّه ِ تعالى في قَلبِ كُلِّ مُسلِمٍ .;

 خداوند، راه راستى را مَثَل زده كه در دو طرف آن دو ديوار است، با درهايى گشوده و جلوى درها پرده هايى آويزان است. در مدخل راه، دعوتگرى مى گويد; اى مردم! همگى به راه درآييد و پراكنده نشويد. دعوتگر ديگرى نيز از فراز راه [مردم را به درآمدن در راه] دعوت مى كند. پس هرگاه انسان بخواهد يكى از آن درها را بگشايد، او مى گويد; واى بر تو! آن را باز مكن؛ زيرا اگر بازش كنى وارد آن مى شوى.آن راه، اسلام است، و آن دو ديوار حدود خدا، و درهاى گشوده، محارم خدا و آن دعوتگرِ سر راه، كتاب خدا و آن دعوتگرِ فراز راه، واعظ خداوند متعال است كه در دل هر مسلمانى مى باشد.;