لَو أنَّ عَبدَينِ تَحابّا فِي اللّه ِ ـ واحِدٌ فِي المَشرِقِ وآخَرُ فِي المَغرِبِ ـ لَجَمَعَ اللّه ُ بَينَهُما يَومَ القِيامَةِ ، يَقولُ : هذَا الَّذي كُنتَ تُحِبُّهُ فِيَّ .

هرگاه دو بنده ، يكى در شرق و ديگرى در غرب عالم باشند و يكديگر را در راه خدا دوست بدارند، خداوند ، آنان را روز قيامتْ گِرد مى آورد و به هر يك مى فرمايد: «اين ، همان است كه در راه من ، دوستش مى داشتى» .