إنَّ أولياءَ اللّه ِ سَكَتوا فكانَ سُكوتُهُم ذِكرا ، و نَظَرُوا فكانَ نَظَرُهُم عِبرَةً ، و نَطَقُوا فكانَ نُطقُهُم حِكمَةً .;

 همانا اولياى خدا، خاموش مى شوند و خاموشى شان، ياد [خداست] و مى نگرند و نگاهشان، عبرت [گرفتن] است و سخن مى گويند و سخنشان، حكمت است.;